Εμφανώς
συγκινημένος και έτοιμος να δακρύσει αρκετές
φορές,
ο Ελβετός Ρότζερ Φέντερερ ευχαρίστησε τη σύζυγό
του, Μίρκα, που τον συνόδευσε σε όλη του τη ζωή, τη Μαρτίνα
Ναβρατίλοβα που ήταν πηγή έμπνευσης, και θυμήθηκε την κληρονομιά
του Ράφα Ναδάλ και του Νόβακ Τζόκοβιτς στην σχεδόν μισάωρη
ομιλία του την ημέρα που εισήλθε στο
Hall of Fame του τένις.
«Όταν
κλείνω τα μάτια μου και σκέφτομαι το παιχνίδι που αγαπώ, αυτό βλέπω. Είμαι
στη Βασιλεία και είμαι 13 ετών. Δεν παίζω. Είμαι ball boy. Παρακολουθώ το
παιχνίδι και δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς είδα τους παίκτες να παλεύουν ενάντια στις
αντιξοότητες, την ένταση. Θέλω να ευχαριστήσω όλα τα ball boys που ήταν στους
αγώνες μου για ώρες. Σας βλέπω, σας ευχαριστώ και ήμουν ακριβώς όπως εσείς»,
ξεκίνησε ο Φέντερερ.
Ο
Ελβετός παίκτης θυμήθηκε ότι ήταν τριών ετών όταν άγγιξε για πρώτη φορά
μια ρακέτα του τένις. Ανήκε στον πατέρα του και ήταν φτιαγμένη από ξύλο. Από
τότε, αφηγήθηκε τις μέρες που έπαιζε τένις, τις στιγμές που πέρασε με την
οικογένειά του παρακολουθώντας τουρνουά και προσπαθώντας να γίνει επαγγελματίας
παίκτης.
Συγκινήθηκε
όταν ονόμασε τους προπονητές του, ιδιαίτερα τον Severin Lüthi, με τον
οποίο πέρασε 18 χρόνια. «Ο Severin Lüthi είναι ο προπονητής που είχα
τα περισσότερα χρόνια μαζί, 18 ολόκληρα χρόνια. Με κράτησε παρακινημένο όταν το
χρειαζόμουν και με προστάτευσε όταν χρειαζόμουν προστασία», είπε, προτού
συγκινηθεί.
«Το Hall of Fame αναδεικνύει την εξέλιξη του
τένις και είμαι περήφανος που αποτελώ μέρος αυτής. Είμαι χαρούμενος που
έχω περάσει από γενιά σε γενιά, από τον (Πιτ) Σάμπρας μέχρι τις επικές
αντιπαλότητες με τους Άντι (Μάρεϊ), Νόβακ (Τζόκοβιτς) και Ράφα (Ναδάλ)», είπε.
«Ο
χρόνος μου στο τένις τελείωσε, αλλά το τένις θα είναι πάντα στο σημείο τομής
όλων όσων με ενδιαφέρουν», κατέληξε.
