Οι τελικοί τελείωσαν και οι "ερυθρόλευκοι" επικράτησαν με 3-2 και στέφθηκαν
πρωταθλητές Ελλάδας.Για αυτούς που ενδιαφέρνται μόνο για το αγωνιστικό μέρος, κατα την άποψη μου, η σειρά κρίθηκε στην κυριαρχία του Ολυμπιακού στη θέση "5" και αντίστοιχα η έλλειψη σέντερ των "πρασίνων" που έφερε την απόλυτη επικράτηση στους αιθέρες! Η ανανέωση χαμένων επιθέσεων και η κυριαρχια στα ριμπάουντ αποτέλεσε το κομβικό σημείο που κρίθηκε ο τελικός.Ο Μιλουτίνοφ ήταν κυριαρχικός σε άμυνα και επίθεση καιι όσα σχήματα δοκιμάστηκαν για να τον ανακόψουν δεν υπήρχε μέγεθος για να τον αντιμετωπίσει.
Στα υπόλοιπα για άλλη μια φορά το μπάσκετ έχασε καθώς βρέθηκαν στο επίκεντρο:
1. Η τοξικότητα
2. Οι προκλητικές δηλώσεις
3. Η διαιτησία που αποδείχτηκε ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί τέτοιες καταστάσεις και κυρίως είναι ανεπαρκής για το επίπεδο αυτων των παικτών.
4. Οι ανόητοι καβγάδες μεταξύ συγκεκριμένων παικτών που λειτουργούν πάντα ως "σπίθα" εντάσεων.
Η μετατροπή ενός αγώνα σε πόλεμο καταδεικνύει ότι έχουμε να διανύσουμε πολύ δρόμο ώστε οι δύο ομάδες να αγωνίζονται σε ηρεμο κλίμα όπως αρμόζει σε κορυφαιους παίκτες και όπως γίνεται στα μεταξύ τους ευρωπαϊκά παιχνίδια. Αδιόρθωτη η κατάσταση και η απορία για τα γεγονότα ζωγραφισμένη στα πρόσωπα ξένων παικτών εγνωσμένης αξίας και άλλης κουλτουρας!
Το ανησυχητικό φαινόμενο αφού "πνίγει" το ελληνικό μπάσκετ αρχίζει και επεκτείνεται επικίνδυνα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ευχή δεν θα κάνω, γιατί ειναι ήδη "καλλιεργημένο" για την επόμενη χρονιά το έδαφος της τοξικότητας. Οι ίδιοι που έριξαν λαδι στη φωτιά φέτος είναι οι ίδιοι που θα το ξανακάνουν του χρόνου!
